Vandaag in 1985

Op zondagochtend 25 augustus 1985 werd de Catharinastraat opgeschrikt door een grote brand op Catharinastraat 16, dat was dus naast onze zaak! ‘s Morgensvroeg ontstond er een brand in het monumentale pand doordat inbrekers hun sporen wilden uitwissen nadat ze enkele computers hadden gestolen.

De rook kwam via de balken ons pand binnen, maar gelukkig bleef op wat water- en rookschade voor ons uit. Op de foto’s ziet uw de bluswerkzaamheden door de brandweer bij brand Huis Snellen, zoals het ook wel genoemd wordt, naar het bekende regentengeslacht Snellen. Van 1875 tot 1937 werd het huis bewoond door de doktersfamilie Bijnen, van 1937 tot 31 juli 1963 door de doktersfamilie Blomjous. 

Dansnest Catharinastraat

Tijdens de opening van de Week van de Amateurkunst, op 2 juni aanstaande, danst Dansnest de Brabantse première van het stuk Trottoir. Dansnest maakt publieksvriendelijke voorstellingen in de openbare ruimte om zoveel mogelijk mensen met de kunstvorm dans in aanraking te brengen. Voor elke voorstelling zoekt Dansnest de meest geschikte locatie, de perfecte omgeving waarin het stuk optimaal tot z’n recht komt. In het geval van Trottoir gaat om een interactieve straatdansvoorstelling met moderne dans, hiphop en opera. Onze opdrachtgever, Nieuwe Veste, wilde graag dat de voorstelling ergens tussen NieuweVeste en Spanjaardsgat gedanst zou worden.

Ons oog viel meteen op de mooiste straat van Breda, de Catharinastraat. En wel het stuk recht voor Artilabo. Het is een prachtig, rustig stukje, waar de heldere zang van onze operazangeres mooi weerkaatst tussen de gebouwen en er is voldoende ruimte voor het publiek op de stoepen. Nog een groot voordeel: het is geen doorgaande weg.

De voorstelling vangt aan om 14.30 uur en duurt slechts 20 minuten, vooraf doet de wethouder een woordje om 14.15 uur, dat betekent dat er ruim genomen drie kwartier geen auto’s kunnen passeren, m.u.v. noodgevallen. Ook zal de live zang worden afgewisseld met versterkte sfeermuziek.

Hopelijk wordt het een onvergetelijke Bredase première van Trottoir in het prachtige decor van onze binnenstad. Iedereen is van harte welkom. De voorstelling is geschikt voor jong en oud.

Derde Nassaudag

Het begon allemaal met een huwelijk in het jaar 1403. Op 1 augustus trouwde Johanna van Polanen op 11-jarige leeftijd met Engelbrecht van Nassau, die hierdoor Heer van Breda werd. In de 150 jaar dat de Nassaus op het Kasteel van Breda woonden, brachten zij de stad tot ontwikkeling. De adellijken werkten als een magneet op de kunstsector. Edelsmeden, haute coutureontwerpers, entertainers, designers en architecten waren graag geziene gasten aan het hof.

Nog steeds is er in Breda veel te vinden dat aan de adellijke smaakmakers van weleer doet herinneren. Kernwaarden als tolerantie, verdraagzaamheid, innovatie en internationalisering, voortgekomen uit die historische periode, heeft Breda gebruikt om te worden tot de zelfbewuste energieke en moderne stad van vandaag. Bredanaars zijn trots op hun stad, op haar karakteristieke centrum, het bos, het water, de prachtige toren. Juist die Bourgondische mix hebben we te danken aan de Nassaus.

Tijdens de Nassaudag Breda, tevens Landelijke Kastelendag, wordt in de geest van de Nassaus de rijke geschiedenis van Breda herdacht en gevierd! Kijk voor het complete programma op http://www.bredanassaustad.nl/derde-nassaudag

Belangrijk onderdeel in het programma zijn de Hofhuizen, tussen 13 en 17 uur is hier een variatie van kunst & design te vinden.

De aanwezigheid van graaf Hendrik III van Nassau en zijn kasteel maakte indruk op adellijke families, die zich vervolgens ook in Breda vestigden om hun eigen status te onderstrepen. Zij lieten grote U- of L-vormige huizen of ‘hofhuysen’ bouwen in de naaste omgeving van het kasteel. Deze huizen kenmerkten zich door voorgotische trappenhuizen, leien daken en een aangrenzend ‘pleijn’ of hof en waren vanaf de straat toegankelijk via een brede toegangspoort. Voor de stadsbrand in 1534 werden hofhuizen voornamelijk gebouwd aan de Visserstraat en de Nieuwstraat. Na de stadsbrand werden ze aan de Katerstraat gebouwd, tegenwoordig de Catharinastraat genoemd.

Speciaal voor de Nassaudag worden enkele van deze authentieke panden opengesteld en ontmoeten heden en verleden elkaar. Kunstenaars uit de regio tonen dat Breda nog steeds een plek is waar kunstenaars neerstrijken om hun werk te presenteren.

’t Hofhuys van Van Aalst (Catharinastraat 14)In 1531 werd het ‘Hofhuys’ gebouwd, op de huidige kavels 14 en 16, door Wynandt Masschereel ‘den ouden drossaert’. Hij verkocht het pand in 1552 aan Michiel van Piggen, raadsheer van Willem van Oranje. Pas in 1728 werd het pand gesplitst in twee woningen. Het pand werd in de loop der eeuwen verbouwd van renaissancestijl, via classicisme en neoclassicisme, tot in de moderne stijl van de jaren 60 (20ste eeuw). Sindsdien is het bedrijf in Oosterse tapijten van PJ van Aalst, dat zich Hofleverancier mag noemen, er gevestigd.

Ons kraanwater is van hoge kwaliteit en vervoer ervan hoeft niet milieubelastend te zijn. Met ‘Dutch Tap Water’ transparante karaffen stimuleert Lotte de Raadt het drinken van leidingwater. De vorm van de karaffen verraadt waar het water oorspronkelijk vandaan komt. De hoge fles met lange hals refereert naar het water diep onder de grond. De lage bolle fles heeft de ideale vorm voor het opvangen van oppervlakte water. Daarnaast presenteert zij SMOCK, een van gedaante wisselend kleed waarbij zij quilttechnieken toepaste.

Spencer Tunick in Breda

Waar hij ook komt ter wereld, voor fotograaf Spencer Tunick gaat iedereen uit de kleren. De Amerikaan zette zaterdagochtend 25 augustus 2001 in Breda bijna tweehonderd mensen op diverse locaties naakt op de foto. De groep ontkleedde zich eerst in het park Valkenberg, later op het Kasteelplein en tenslotte in de bijna lege Catharinastraat (zie rechts onze winkel).

Alle deelnemers kregen later van Tunick een gesigneerde foto. “Dat hebben ze wel verdiend.” Het kostte de fotograaf zelf ook de nodige zweetdruppels: “Ik ben blij dat het klaar is”, zei de Amerikaan die sinds 1992 overal in de wereld naakte mensen individueel en in grote groepen op de foto zet.

Catharinastraat 25 augustus 2001

Hieronder het artikel wat op 27 augustus 2001 verscheen in Trouw (Toine van Korven):

Massaal naakt poseren: ‘We hebben het voor de kunst over’

BREDA – Laat een paar honderd mensen naakt tegen elkaar op de grond schurken en er is geen spat erotiek. Wel kunst. Mits je het op de goede plek doet en er mooie opnames van maakt.

De Amerikaanse fotograaf Spencer Tunick (34) heeft massale naaktfotografie tot kunst verheven. Zaterdag, bij het krieken van de dag, was hij in Breda in de weer, waar tussen 150 en 200 mensen naar een stadspark kwamen om naakt voor hem te poseren. Voor drie foto’s –twee in het park en één in de nog uitgestorven Catharinastraat- had de kunstenaar twee uur nodig.

Niet zozeer de foto is de kunst, legt Tunick uit, maar de totstandkoming ervan, de ‘performance’, inclusief het werven van de nodige vrijwilligers, het in toom houden van passanten en pers, de massaregie, en het brutaalweg trotseren van de autoriteiten. In New York, waar Tunick zijn naakten een druk kruispunt liet blokkeren, belandde hij in een politiecel. Zijn optreden in Breda heeft daarentegen niets van een verzetsdaad. Er blijkt keurig vergunning aangevraagd.

Eerder stond zijn camera in onder meer Londen, Parijs, Los Angeles, Berlijn, Valencia, Jeruzalem, Rome en Santa Fe. In Montreal poseerden maar liefst 2500 naakte mensen en het evenement kwam wereldwijd op tv. Breda? Tunicks werk is daar tot eind oktober in cultureel centrum De Beyerd te zien. De kunstenaar maakte kennis met de stad en werd geraakt door de schoonheid ervan.

Mensen door middel een krantenadvertentie bewegen midden in de nacht naar een park te komen en zich spiernaakt voor je uit te kleden is kennelijk geen probleem. ,,We hebben het voor de kunst over”, zeggen Paul van’t Hullenaar en Trix van Twist uit Breda. Naturiste Jannie van Oudenaren uit Goeree Overflakkee daarentegen zegt zich ,,gewoon lekker” te voelen, naakt. Zij heeft haar dochter en kersverse schoonzoon meegebracht. Zijn motief? ,,Mijn schoonmoeder”. Een Canadees op leeftijd met een afzichtelijke tatoeage op zijn achterwerk is speciaal uit Berlijn komen vliegen. Hij had erover gelezen op internet. Nieuwsgierigen zijn er, afgezien van de pers, niet veel.